Program Tutoringu Szkolnego jest wprowadzany w szkole na wniosek dyrektora szkoły, po uzyskaniu zgody rady pedagogicznej. Jest wdrażany przez grupę przeszkolonych nauczycieli. Nauczyciele, psychologowie, pedagodzy szkolni, wychowawcy oraz dyrektor szkoły uczestniczą w szkoleniach prowadzonych metodami warsztatowymi dla grupy liczącej od 12 do 20 osób. Pierwszy rok wprowadzania tutoringu do placówki odbywa się ze wsparciem edukatora, który towarzyszy placówce podczas doskonalenia wdrożenia. Etap ten nazywa się wsparciem wdrożenia.
Kurs tutoringu I stopnia to szkolenia, które trwają 64 godziny dydaktyczne. Zazwyczaj są one realizowane w trakcie czterech dwudniowych spotkań (po 16 godzin każde). Celem szkoleń jest przygotowanie pracowników szkoły do pracy w charakterze tutora. Uczestnicy szkolenia, już po pierwszych, dwudniowych warsztatach, w ramach praktyki wynikającej z założeń kursu, podejmują pracę z uczniami – swoimi podopiecznymi. Jeden tutor nie powinien mieć pod opieką więcej niż 10 uczniów. Sposób doboru tutorów i uczniów określa sama szkoła.
Wprowadzenie programu Tutoringu Szkolnego oznacza, że uczniowie otrzymują możliwość korzystania z indywidualnego wsparcia nauczyciela – tutora. W trakcie spotkań – tutoriali uczeń odkrywa i nazywa swoje zasoby i talenty. Następnie określa swoje cele oraz sposoby ich osiągania. Tutor towarzyszy mu w tym procesie, odwołując się do mocnych stron i indywidualnych zasobów ucznia. Udział w programie wzmacnia autonomię ucznia i przejmowanie odpowiedzialności za własną naukę i jej wyniki. Natomiast realizacja samodzielnie wyznaczonych celów podnosi jego wiarę w siebie i we własny sukces.
Po zakończeniu etapu szkoleń, a podczas pracy z wykorzystaniem metody tutoringu szkolnego, nauczyciele korzystają ze wsparcia wdrożenia.
Rekomendowane jest kolejne realizowanie szkolenia, a następnie etapu wsparcia wdrożenia, poprzez spotkania z edukatorem. Do wyboru przez szkołę/placówkę pozostawia się liczbę wizyt edukatora (2 do 6 w skali roku szkolnego). Każda wizyta obejmuje: spotkanie konsultacyjne z dyrektorem szkoły, superwizję indywidualną tutorów oraz superwizję grupową tutorów. Celem superwizji tutorskiej jest wymiana doświadczeń, poszukiwanie sposobów rozwiązywania najczęściej pojawiających się trudności i problemów, a także doskonalenie kompetencji tutorskich.
Zarówno podczas kursu tutoringu jak i podczas wsparcia wdrożenia omawiane są zagadnienia organizacyjno-logistyczne wdrożenia programu. Przedstawiane są narzędzia tutorskie dla nauczycieli oraz dla dyrektorów szkół wzmacniające kulturę szkoły opartej na relacjach (otwarta komunikacja, zaufanie i dialog, język doceniający). Ponadto prezentowane są również dobre praktyki wdrożeń.
Każdy tutor uczestniczący w programie spotyka się ze swoimi podopiecznymi na indywidualnych spotkaniach (tutorialach) co najmniej raz w miesiącu. Szkoła wprowadzająca program samodzielnie określa częstotliwość i długość spotkań, zapewnia warunki do ich prowadzenia. Na proces tutoringu składają się następujące etapy: Poznanie, Określenie Celów, Planowanie ich realizacji, Monitorowanie i Motywowanie, Ewaluacja.
Istnieje możliwość realizacji dla szkoły wsparcia wdrożenia, której kadra przeszła już wcześniej kurs tutoringu szkolnego I stopnia (pod warunkiem, że zrealizował go Instytut Tutoringu Szkolnego).